| |
|
O
NAS... |
|
|
|
Zanim założyliśmy Fundację, pracowaliśmy społecznie w Monarze. To
tutaj nabyliśmy pierwsze doświadczenie
w pracy organizacyjnej . W czasie kilkuletniej współpracy z Markiem
Kotańskim rozwijaliśmy Stowarzyszenie MONAR,
a następnie mieszkając w Piasecznie k/Warszawy, w Ośrodku Kultury
prowadziliśmy grupę młodzieżową Rock Fort.
Wspólna praca, zainteresowania i miłość doprowadziły nas do zawarcia
związku małżeńskiego (1988 rok).
Po powrocie do Warszawy (1991) już z Kasią – naszą córką
podejmowaliśmy różne prace, które nie do końca
nas satysfakcjonowały. Po trzech latach poszukiwań tego co byłoby
odzwierciedleniem naszych umiejętności i akceptacji,
z inicjatywy Andrzeja w przeciągu dwóch miesięcy uporaliśmy się z
ówczesnymi wymogami prawno–formalnymi zarejestrowania
fundacji. Fundacja Pomocy Społecznej Eva została ustanowiona aktem
notarialnym w dniu 25 lutego 1994 roku i zarejestrowana
w dniu 18 kwietnia 1994 roku przez Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego
Warszawy XVI Wydział Gospodarczy Rejestrowy.
Zgodnie ze statutem pomagamy ludziom znajdującym się w trudnej
sytuacji materialno – bytowej, a w szczególności dzieciom
i młodzieży wychowującym się w domach dziecka oraz rodzinach
najbiedniejszych i patologicznych. Początki nie były łatwe –
biuro w mieszkaniu (36 m), telefax, kilka segregatorów stojących na
przerobionym regale. Mieliśmy jednak siebie, głowy pełne
pomysłów i wiarę we własne możliwości. Przez dwa lata nasze małe
mieszkanie służyło jako biuro. W 1996 roku wynajęliśmy
suterynę, własnymi siłami ją wyremontowaliśmy, meble biurowe
otrzymaliśmy od dobrych ludzi i tu jesteśmy do dzisiaj -
to już dwanaście lat...
Ewa i Andrzej Łukasikowie
Obecnie:
Ewa - skończyła studia na Wydziale Wyższej Szkoły Pedagogicznej
Towarzystwa Wiedzy Powszechnej na kierunku pedagogika resocjalizacyjna
( w czerwcu 2006 obroniła pracę magisterską)
Kasia – gimnazjalistka III klasa,
trenuje jazdę konną w CWKS Legia Sekcja Jeździecka Skoków
Agnieszka – skończyła studia i pracuje w Anglii
Andrzej – wciąż ten sam, tylko trochę więcej siwych włosów
Tonio – jak to kot...
|
|
|
 |
Nasza
pierwsza siedziba |
 |
i pierwszy
pojazd |
 |
Agnieszka i
Kasia |
 |
Tonio |
|
|
|
|
|
PODZIĘKOWANIE......
Wychowankowie Domu Dziecka w Orłowie koło Inowrocławia w roku bieżącym
uczestniczą
po raz piąty
w Halowych
Mistrzostwach Polski Domów Dziecka w Piłce Nożnej i Koszykówce.
Z tej tez okazji chciałbym serdecznie podziękować za organizowanie tego typu imprezy, które to
z perspektywy
kilku lat
oceniam bardzo wysoko pod względem organizacyjnym, sportowym oraz
nawiązywania nowych kontaktów
interpersonalnych.
Na tą wysoką ocenę składają się następujące czynniki, które uwidoczniły się podczas organizowanych Mistrzostw:
- udział wychowanków w Mistrzostwach pozwala na rozwinięcie sportowych zainteresowań
- konfrontacja z rówieśnikami pozwala na głębsze spojrzenie na własne
umiejętności sportowe, wyzwala chęć
" bycia lepszym"
- nawiązuje się trwała nić wzajemnych kontaktów i przyjaźni pomiędzy uczestnikami Mistrzostw
- kontakty wychowanków, opiekunów grup pozwalają na wymianę wzajemnych doświadczeń dotyczących sytuacji
Domów Dziecka, systemu opieki nad dziećmi
- ważną rolę odgrywa również czynnik krajoznawczy - pobyt w stolicy jest zawsze wielkim przeżyciem dla naszych
podopiecznych.
Największą jednak sprawą jest fakt, że Nasze Dzieci podczas pobytu na tych imprezach na nowo zaczynają wierzyć
w dobroć człowieka, nie czują się samotni, zagubieni, zawiedzeni.
Z wyrazami podziękowania i szacunku
DYREKTOR
Domu Dziecka w Orłowie
mgr Piotr Banaszak
Pismo z dn. 01. 06. 1999 rok. Orłowo
|
|
|
|
|
|
|
| |
|